Archive for July, 2006

O shoqe, …sa bon ai Krishti?

…3700 lek e? Jo, jo …bjer ate t’voglin aty!

Sot me ra rruga andej nga kisha e famshme Notre Dame ne qender te Parisit.
Meqe s’kisha hyre ndonjehere, u bera dhe une turist per nje moment dhe u futa
bashke me turmat pa mbarim te njerezve. Me beri pershtypje qe kudo qe hidhja
syte, do shikoja ndonje tabele me ndonje cmim qe duhej paguar. 5 euro ketu,
3 euro atje, ..2 euro diku me poshte per ndonje monedhe me figuren e katedrales.
Mu duk vetja si ne panair, e jo ne shtepine e zotit (me poshte jane disa nga fotografite qe bera.)


Do qiri? …5 Euro te lutem!

Ore, si shume e shtrenjte eshte bere kjo feja!? Disa kisha te kerkojne nje
perqindje te rroges mujore apo vjetore. Disa te tjera te marrin nga 5 euro per
nje qiri qe nuk kushton me shume se 3-4 cent per tu bere. E te tjera ndertojne
universitete me parate e marra nga besimtaret (Pat Robertson dhe 700 Club, pronare
te Regent University ne Va. Beach, Virginia.) Jo vetem kaq, por feja ka krijuar
nje industri te madhe rreth shitjes se figurave fetare. Nje kerkim i thjeshte
ne Google per “Jesus” do t’ju qesi rezultate qe nga kryqe e ikona
e deri tek paruke si te Krishtit.


…aaaa doni te shikoni rrobat e priftit?
…3 Euro te lutem!

Une nuk jam fetar, por me vjen keq kur shikoj sesi Krishti, ku ne bibel thuhet
se perzuri tregtaret nga altari i Zotit, eshte kthyer vet ne nje mjet fitimi.
Pjesa me e madhe e atyre qe abuzohen nga ky lloj komercializmi jane pleq e plaka
qe i druhen fundit te paevitueshem e mundohen ta bejne sa me te lehte kalimin
duke iu falur idhujve te tyre fetare. Jam kurreshtar te di se si behet analiza
financiare e nje statuje te re te virgjereshes Marije. Sa eshte kosto e prodhimit,
sa eshte perqindja e fitimit? Si zgjidhet cmimi i pershtatshem? Si behet analiza
e konsumatorit, ..mos ndoshta keshtu: “..plake, rreth te 70-tave, vetem,
…pa shume shpenzime, ka ruajtur para gjith jeten, ..s’ka kujt t’ja le, ..ka
nevoj per shpetim nga zoti, keshtu qe s’e vret mendjen sa harxhon per statujen
e Marijes …atehere le t’i biem me top cmimit!


Do monedhe komemorative? …2 Euro te
lutem!

Jo vetem aq, por institucionet fetare kane adoptuar edhe tiparet e nje biznesi.
Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtoreve te Mevonshem (mormonet) jane regjistruar
si korporate ne regjistrin Amerikan; pra Inc. Aksionere te Kishes jane bordi
drejtues, dhe “CEO” eshte dikush qe cilesohet si Profet. Pervec kesaj,
ata kane edhe industri te zhvilluar ushqimore, Deseret Industries. Kisha Katolike,
gjithashtu, eshte e inkorporuar. Me e rendesishmja eshte qe institucionet fetare
ne Amerike jane te mbrojtura nga taksat, pra fitimi eshte fitim i paster. Madje
nuk do cuditem sikur te shoh ndonje kishe te hedh aksionet e saja ne IPO. Gje
qe po te ndodhi, une do jem i pari qe do fus para!

 

Gjergj Dollani

Sa eshte ora? …pyt McDonalds!

Dicka tjeter interesante, ne Paris, te gjitha Mc.Donalds jane pajisur me internet WiFi. Pra, mund te marresh laptopin me vete e te perdoresh internetin nderkohe qe te behen duart gjith salce, majoneze, mustarde ..e dreq! …ide gjeniale!!

– Une e vrava kamerierin!

– ..pse e vrave?
– Se s’tregoi pike respekti per mua si klient!
– Pse, c’beri?
– Po ja, sa u afrua tek tavolina ime, nuk tha as “mirmengjes,” as “mire se erdhet,” por me nje ton shume urdherues me tha “he cuno, ca do?” E para, mund te jem i ri, po s’e kam emrin “cuno.” Nuk pres as te me therrasin zoteri. Por sidoqofte, nje “miremengjes, cfare deshironi?” s’besoj se eshte shume e veshtire.
– Po pastaj c’ndodhi?
– Porosita nje kafe dhe nje uje pa gaz. Me solli kafene e s’me solli ujin. Po e solli me vrap ama ..s’pata kohe as te ngrej koken per ta pare kur erdhi e kur iku. U mundova t’ja beja me shenje here pas here — hic! Shyqyr zotit, keta dreq s’kane as ndonje steme me emrin, keshtu qe e therrita: “O cuno, te lutem pak ujin.” Kamerieri, ktheu koken nga une, dhe me pa sikur e kisha une fajin qe ai harroi ujin. ..e nejse, me sjell ujin, dhe per dreq ishte uje Tepelena me gaz. U mundova ta therrisja prap “…o cuno, t’lutem t’tash uje pa gaz!” Ai as s’ma ve veshin fare, po vazhdon pastron tavolinat. “Hej dreq” thash me vete, po me vjen te cohem t’iki fare.
– ..he edhe, pastaj?
– U mundova edhe nja dy-tre here t’i terhiqja vemendjen, hic. Per fat me kalo prane, dhe e preka ne krah. “Me fal, te kerkova uje pa gaz.” Ai m’u kthye, “Po duro e vlla se kom pune!” S’po merrja vesh, kush kishte me urgjence, pastrimi i tavolinave, kur kafeneja ishte gjysem bosh, apo une si klient ne ate moment. Pas nja 5-6 minutash kthehet me ujin, edhe duke u larguar me thote: “He re, do nai gjo tjeter apo je rehat tashi?!” Aty, u cova ne kembe, mora lugen e kafese ne dore dhe ….e vrava!

Eshte shume shqetesues niveli i sherbimit ne dyqane, kafene dhe restorante ne Shqiperi. Nuk dua te perfshij ketu te gjitha, sepse ka pasur plot vende ku me te veretet sherbimi ishte jashtzakonisht i mire, dhe kamerieret ose shitesit ishin shume te sjellshem. Por, ne pergjithesi nuk eshte gje e rralle te trajtohesh pa pike respekti neper keto pika sherbimi.

Mendoj se zgjidhja e problemit eshte futja e sistemit te bakshishit qe funksionon ne Amerike. Atje, kamerieret pagohen rreth $2-3/ora (rroga minimale me ligj eshte $5.15/ora) dhe pjesen tjeter te rroges jane te detyruar ta plotesojne me bakshishet qe marrin. Si rrjedhim, jane te detyruar te ofrojne nje sherbim me cilesi te larte, nese vertet duan te bejne para. Gjithashtu, klienti eshte edukuar te lere rreth 10-15% te fatures ne bakshish ..por shuma varet nga kenaqesia qe keni ndjere ju nga sherbimi. Nese nuk te pelqen sherbimi, s’le asgje. Kamerieri/ja e kupton vet qe keni mbetur i pakenaqur, dhe e ka te detyruar te ndryshoj qendrim, se me $2-3/ora nuk jetohet!

Gjergj Dollani

konsumerizem101.com

Ka luajtur bota mendsh, apo kam luajtur une?

?nejse, te mos zgjatem, tani po zhvillohet ideja qe te gjehen menyra per ti shitur produkte kesaj ? fytyre ? qe ke ti ne internet. Ideja eshte qe nepermjet kesaj ? fytyre ? ne shprehim nje pjese te karakterit tone ..ose reflektojme dicka qe duam te jemi. Kjo duket qarte ne lojra si puna e Sims ose ne disa komunitete virtuale si Everquest ose World of Warcraft ku njerezit paguajne nje shume mujore per tu abonuar dhe per te krijuar nje personazh (avatar.)

Me e bukura eshte, se tani per tani ne Ebay behet rreth $100 million xhiro vetem nga njerez qe blejne shpata, mburoja e veshje virtuale per karakteret qe kane krijuar. Vete, s?e kam iden fare se si funksionon procesi i blerjes dhe transporti i mallit ne boten virtuale, por fakti qe njerezit harxhojne para, tregon qe behet.

Artikulli perfundon me mesazhin qe se shpejti do te vij koha kur ne si konsumatore, do te blejme ne dyqanet e zakonshme jo vetem gjera per veten, por edhe per keto personalitete virtuale qe kemi krijuar. Per shembull, nese Gerta ne jeten e perditshme eshte vajze e ndrojtur, dhe ne karakterin virtual eshte shume e hedhur dhe ekstravagante, kur te shkoj ne dyqan per te blere dicka, do te blej nje pale xhinsa per Gerten e ndrojtur dhe nje minifund ekstravagant per personalitetin e saj te hedhur. (..nejse edhe mua m?duket pak abstrakte si ide.)

..meqe ra llafi, avatari im ne forum eshte nje qen i rraces Bokser, por mos prisni te shkoj t?blej litar e ushqim per qenin ! ?s?me kane lene akoma mendte !

Gj. Dollani]]>

Rreth konsumerizem.com

konsumerizem.com eshte blog qe diskuton kryesisht tema rreth marketingut dhe sjelljes se konsumatorit. Artikujt (c) Gjergj Dollani.