Archive for February, 2012

Premiera e “The Forgiveness of Blood”

Mbreme pata rastin te merrja pjese ne premieren e filmit “The Forgiveness of Blood” ne Boston.

Filmi ishte teper interesant sepse kronikonte jeten e perditshme te nje familje te ngujuar dhe zgjedhjet qe bejne ne kushte te tilla.  Filmi ishte xhiruar pothuajse ne forme dokumentari.

Nejse, po e ndaloj ketu analizen e filmit se s’ja thek shume per kinematografi, por pjesa me interesante ishte seanca pyetje-pergjigje me 2 aktoret kryesore dhe skenaristin shqiptar te filmit.  Ne salle, ishin te pranishem edhe Ambasadori Shqiptar ne USA me nja 2 ndihmesa.

Gjate seances, diskutimi filloi me vetite artistike te filmit dhe diku nga mesi kaloi ne nje diskutim te zjarrte mbi punen qe po (apo s’po) ben qeveria per te parandaluar gjakmarrjet.  Dikush nga salla u cua dhe nder te tjera tha qe eshte turp per kombin tone qe ne shekullin e 21, ne zemer te Evropes, nuk zbatohen ligjet e shtetit por akoma ligje qe jane krijuar mbi 600 vjet me pare, dhe iu kthye ambasadorit duke thene qe t’i vi turp qeverise qe nuk po ben gje.

Nje pjese e mire e pjesemarresve iu hodh ne kundeshtim.  U be pak gjullurdi (sic kemi qejf ne te bejme neper evenimente te tilla). Faktikisht, pajtohem me ate qe foli — pavaresisht se aty nuk ishte as ambjenti as koha per diskutime te tilla.

Ajo me te cilen nuk pajtohem, dhe qe eshte pak-a-shume perfundimi qe u arrit gjate diskutimit, ishte qe faji nuk eshte i qeverise, por i popullit.  Dmth, populli mban pergjegjesi, se qeveria s’ka cfare ben.

Gjeja e pare qe mund te bej qeveria eshte te mos fshehi statistikat e gjakmarrjeve  — gje qe keto vitet e fundit behet shpesh per t’i treguar botes qe po permiresohet gjendja. (http://www.albca.com/aclis/modules.php?name=News&file=article&sid=1543).  E dyta, te marri masa per te permiresuar ekonomine ne zonat malore.  Keshtu e kane luftuar problemin e gjakmarrjes shume shtete te prekura nga dicka e tille, duke perfshire edhe USA.

Me e rendesishmja, shteti te mos behet pjese problemit duke bere nje vesh shurdh e nje sy qorr!  Ja c’thote nje organizate humanitare Australiane per lidhjen e shtetit me gjakmarrjet:

BBC interviews with Albanians suggest there is a general belief that the government is doing little to stop the practice and that justice is not being served so individuals must take justice into their own hands.

This is complicated by the perception that it is not the government’s position to intervene because to do so would be to imply that it is the government’s position to forgive. As a result, many blood feud killings are not reported because this would mean the offender would be jailed and given protection, leaving him unavailable for attack.”

Duke bere nje sy shurdh e nje vesh qorr, qeveria behet de-facto mbeshtetese e problemit te gjakmarrjeve.

 

 

Arti i deshtimit

Te perballesh me deshtimin eshte pjese natyrale dhe e paevitueshme e jetes.    Ne fakt, eshte kjo frike e deshtimit qe brumos karakterin tone individual.   Nese deshtimi eshte kaq integral ne jeten e perditshme, pse e kemi kaq te veshtire te deshtojme?  Ne fund te fundit, talentin e kemi te kufizuar dhe eshte normale qe nuk mund te jesh i mire ne cdo gje qe ben.  Une, personalisht, i druhem shume deshtimit dhe them se kjo me pengon te provoj dicka te re.

Tek po lexoja librin “The Sandler Rules,” hasa nje fragment qe ma vuri konceptin e deshtimit ne perspektive.   Ne liber vihej ne dukje ndryshimi midis vetvetes si individ, dhe vetvetes si rol.   Pra cdo njeri perbehet nga dy aspekte te vetvetes:

1) Vetja si individ – ajo qe perben vetveten ne aspektin e identitetit-vetjak; bindjet, mendimet, aspiratat, pikepamjet, etj.  Pra vlera individuale.

2) Vetja si rol- eshte roli qe luan ti si vella/moter, prind, punetor/e, bashkeshort/e, etj.

Kur deshton ne dicka, nuk deshton ti si individ.  Vlera jote individuale nuk ndryshon.  Por deshton ti si rol.   Mund te jesh njeri teper i mire dhe i pelqyeshem, por prind i keq.  Pra, deshtimi eshte thjesht tregues qe duhet te besh permiresime ne rolin perkates.  Arti i deshtimit qendron ne pervetesimin e ketij aspekti te vetvetes.  Kur nuk e perbrendeson deshtimin — sic bej une shpesh here — eshte me e thjeshte ti shohesh gjerat ne kontekst dhe me objektivizem.  Si rrjedhim te mesuarit nga deshtimi behet me i lehte.

Ju, si ballafaqoheni me deshtimet, dhe si i kaperceni ato?

 

 

 

 

Rreth konsumerizem.com

konsumerizem.com eshte blog qe diskuton kryesisht tema rreth marketingut dhe sjelljes se konsumatorit. Artikujt (c) Gjergj Dollani.