Shperndaresit e produkteve – na hane buken.

shperndarsit.jpgSic e shihni, kam shkrire talentin tim ne vizatim per te ven ne dukje dicka qe na cudit shume. Dmth, nuk na cudit, por na ben te mendojme per shume gjera qe kane te bejne me cmimin dhe marxhinin e mundshem te nje produkti. Si dhe pyetja kryesore, sa pagon bleresi per nje produkt?

Ketyre pyetjeve nuk mund ti pergjigjesh dot vetem nje artikull, por ja vlen ti diskutosh.

Tani le te filloj me shpjegimin e grafikut: Para se te filloj, duhet te qartesoj qe kemi te bejme me produkte qe nuk shkojne direkt tek konsumatori, por kalojne fillimisht ne duart e shperndaresve e pastaj tek konsumatori. Pra kompania ne fjale mund te cilesohet si kompani kryesisht qe merret me shitje biznes-biznes.
Kollona e pare majtas qe shkruan Komp eshte cmimi qe kompania i jep produktit. Kollona e dyte, qe shkruan Sh1 eshte shperndaresi i pare.

Sh2 – shperndaresi i dyte qe furnizohet nga Sh1

Sh3 – shperndaresi i trete qe furnizohet nga Sh2.

m1, m2, m3 jane marxhinet qe korr secili shperndares kur i shet te njejtin produkt, shperndaresit tjeter.

Ta zeme, produkti qe prodhon kompania ka koston e prodhimit $10. Kur kompania ja shet shperndaresit te pare, i ve nje marxhin prej 2$. Pra Sh1 e ble produktin per 12$. Sh1 ja shet Sh2 per 15$ (pra duke korrur 3$ marxhin.) Sh2 ja shet Sh3 per 16$, duke fituar keshtu 1$ ne marxhin. Dhe Sh3 ja shet konsumatorit per 17$, duke fituar nje marxhin prej 1$.

Pra nje produkt qe ka koston e prodhimit 10$ perfundon ne duart e konsumatorit per vleren $17 (pra fitimi i pergjithshem ne kete produkt eshte 70% e kostos se prodhimit.) Kjo mua me tregon 2 gjera:

1) Qe bleresi e vlereson produktin pothuajse sa dyfishi i vleres reale te tij.

2) Kompania, po nxori te pakten 1 nga shperndaresit jashte loje, rrit marxhinin te pakten 100%.

2.5) …kompania mund te rrisi cmimin e produktit dhe te krijoj presion tek shperndaresit te ulin perqindjen e marxhinit qe marrin.

Problemi qendron ketu: Si mund te arrihen keto gjera pa kthyer shperndaresit ne armiq. ..dhe nese shperndaresit kthehen ne armiq, me cfare rreziqesh ballafaqohet kompania?



8 Responses (Add Your Comment)

  1. …Me fal…nga doli kjo ideja e pikes 1) …???
    Bleresi e vlersoka produktin ne X apo Y cmim…???
    …ouuu…???
    Bleresi kur nuk ka rrugedalje tjeter, eshte i detyruar ta blej… dhe kjo per mua quhet Impozim dhe jo vleresim.

    Tjetra, mqse e nise 😀 , mund te na thuash, nese shperndaresit 1-2-3 i bejne ndonje modifikim produktit, dmth :
    -A eshte produkti qe leshon kompania i perfunduar, apo shperndaresit i sjellin modifikime/perpunime/etc ???

  2. Po i pergjigjem pytjeve nga e fundit.

    Ne shume raste, ndermjetesit pothuajse s’bejne asgje, vetem kalojne porosin nga dora e pare ne doren e trete, dhe marrin perqindjen e fitimit. Dmth e marin fitimin qyl vetem duke shtyp “send” ne kompjuter.

    Pyeta e pare, une them qe meqe ti si klient e blen produktin per cmimin Y pavaresisht se cmimi real eshte X, dmth te duket se vlera Y ja vlen duke marr parasysh karakteristikat e produktit. Psh, kpucet Nike e kan konston $5 ne Indonezi kur prodhohen. Ktej nga lagja jone, shiten mbi 100$/evrro (:D) Ti fare mire mund te blesh nje pale kepuce me po te te njejtit kualitet per 25$, por zgjedh t’harxhosh evrrot tek Nike (thjesht per kurjozitet: s’kam pas as i here atlete Nike n’jeten time …n’fakt s’mbaj mend te kem pas 1 produkt nga Nike.)

  3. Nqs prodhuesi i shperndan direkt prodhimet/sherbimet atehere ai prodhues duhet te jete i afte jo vetem te prodhoje dicka me cilesi te mire (ose te deshirueshme) por edhe ta transportoje ate, ta reklamoje, ta shese e ti sherbeje me pas. Shpenzime do te kishte gjithsesi keshtu qe nuk mund te hiqen “shkallet”

    Full Vertical integration nuk funksion gjithnje, ose me sakte praktika tregon qe funksion shume rralle.

  4. Edhe nese prodhuesi i shperndan direkt prodhimet, nese do te perfitojn nga i gjithe tregu, duhet se s’ben te bazohet tek shperndaresit/distributoret. Ne fund te fundit, nje komani qe merret me bluarje gruri nuk e perballon dot nje flote te madhe per ti sherbyer direkt cdo klienti. Thelbi i biznesit te tyre eshte perpunimi i grurit, jo transporti. Pra, detyrimisht, do s’do duhet te kalosh ne disa duar distributoresh para se produkti te arrij tek duart e klientit (kushdo qofte ky i fundit.)

    Shkallet nuk mund te hiqen, por jam i mendimit se mund te kontrollohet cmimi. Nje problem kryesor qe shfaq grafiku ketu (nese e keni vene re) eshte qe cmimin e produktit tend po e kontrollojne shperndaresit, ne vend qe ta kontrollosh ti si kompani. Atehere, i takon kompanis t’i vej tavane shperndaresve.

  5. Mendoj se ketu vlen per tu permendur si argument forca negociuese, kush e ka fuqine me te madhe ne kete rast, kompania apo shperndaresit?
    Nese e ka kompania mund te vendose nje cmim tavan, ne pergjithesi kompania ka nje fuqi me te madhe ne negocim kur ajo nuk varet nga nje numer i vogel shperndaresish, por ka mundesi zgjedhjeje per shperndaresit e vet e ne kete menyre eshte ajo qe vendos per shume detaje,, perfshire ketu dhe cmimin.
    Ne te kundert kur shperndaresit jane ne nje numer te vogel dhe per shperndarjen e produkteve te saj do s’do kompania varet prej tyre ajo duhet te pranoje dhe rritjen “artificiale” te cmimit te produkteve te saj qe deri ne nje fare mase eshte e justifikuar dhe kjo rritje cmimi per te njejtat arsye qe jane thene me lart nga A dhe Gjergji.
    Nje kompanie jo gjithmone i leverdis te krijoje rrjete vetiake te shperndarjes se produkteve te veta, per shkak te kostove shume te larta dhe per faktin e thjeshte se tashme nje shperndares ekzistues ne treg i ka krijuar lidhjet, kontaktet e duhura kur kompanise ndoshta do ti duhen vite per te krijuar ato.
    Por gjithesesi une mendoj se packa fuqise se negocimit qe ka secila pale, kompania mund te vendos nje cmim tavan tek shperndaresi ne trajten e nje detyrimi ligjor, dhe per ta lehtesuar kete situate mund ti ofroje shperndaresve te saj bonuse per cdo porosi shtese duke i stimuluar keta ti krijojne prioritet shperndarjes se produkteve te kompanise. Ok, marzhi i fitimit te kompanise mund te ulet, por kompesohet nga vellimi i shitjeve/porosive plus marketingu qe do te realizohet nga shperndaresit e stimuluar.

  6. OK — vertete qe qesha me te madhe kur i lexova keto te ashtuquajtuara analiza “tregu”! Normal qe nuk kam arsye qe te filloj e te shpjegohem pasi kjo per mua eshte nje kosto ne “marxhin” qe eshte me e madhe se perfitimi, prape ne “marxhim” (fjala marxhim ne shqip eshte “teh (si psh, teh i thikes)).
    Cmimi ne nje treg te lire vendoset nga shume konsumatore dhe shume bleres. “Shume” eshte e perdorur per te percjelle teorine e tregut te lire qe asnje konsumator dhe asnje prodhues, duke operuar i vetem, mund te kete nje efekt ne cmim qe do ishte i ndjeshem. Cmimi ama eshte gjithmone nen efektin e vleres qe i jep konsumatori dhe prodhusi, secili te pavarur nga njeri-tjetri — veprojne ne interesin e tyre. “Vlera” eshte subjektive. Ky eshte thelbi i gjithe ekonomise. Une e vleresoj nje produkt ndryshe nga e vlereson ti — mos harroni, qe konsumatori dhe prodhuesi kane zgjedhje. Qe do te thote, nese une e blej nje produkt per 1000, une mendoj se perfitimi ne te ardhshmen ne teh eshte me i madh se kostoja ne te ardhshmen ne teh. Pra, une medoj se blerja e produktit x eshte me e madhe se 1000, e prandaj e blej…..
    Ok, u lodha! Lexoni njerez lexoni e mos shkruani kur nuk e keni idene se do merrni ne qafe edhe ndonje tjeter. Kjo po qe eshte kosto e madhe per gjithe ata qe punojne dhe jetojne ne Shqiperi!

  7. Rina, nga ana ekonomike ke te drejte. Por mos harro qe ekonomistet para se te shtrojne teorite e tyre gjithnje thone “ceteris paribus” ..pra “sikur te gjitha gjerat te ishin te barabarta, atehere….”

    Realiteti ne biznes eshte se gjerat nuk jane te barabarta.

    Ti thua: “Cmimi ama eshte gjithmone nen efektin e vleres qe i jep konsumatori dhe prodhusi, secili te pavarur nga njeri-tjetri — veprojne ne interesin e tyre.” — shembulli i mesiperm ve ne dukje problemin me te madh qe kane bizneset qe nuk arrijne dot konsumatorin direkt. Problemin qe cmimin produktit nuk ja ve as prodhuesi, as konsumatori, por distributori.

    Dicka tjeter qe nga aspekti purist ekonomik nuk shihet dot, eshte se distributoret kane interes te blejne produkte te shtrenjta dhe ti rrisin cmimin, qe te nxisin shitjen e markave te tyre private. Pra, produkti blihet me humbje me shpresen qe cmimi i larte do ndihmoj ne shitjen e produkteve zevendesuese. Kjo shkon kunder konceptit qe shtrove siper “..une mendoj se blerja e produktit x eshte me e madhe se 1000, e prandaj e blej….”

    …sidoqofte, do te te ftoja te shkruaje nje artikull ku hedh posht keto qe kam shkruar ne artikullin vijues. 🙂

  8. “Full Vertical integration nuk funksion gjithnje, ose me sakte praktika tregon qe funksion shume rralle”
    Ky ishte perfundimi i komentit nga A ne 02/15/2007, por une mendoj se nuk eshte i drejte per arsyen a vetme sepse mendohu per nje sekond. Nqs fabrikuesi e ben shperndarjen dhe ndoshta dhe shitjen e produktit te cilin e vetprodhon cmimi final i produktit do te jete me i lire se ne rastin kur prodhuesi eshte thjesht ” manufactuer ” sepse ai do te jete me tolerant ne marxhiming e sherbimeve te tjera si shperndarja apo dhe shitja, per arsyen e vetme sepse ai eshte duke bere fitim qe ne blerjen a materialit, oret e punes qe ai shpenzon per te bere produktin, shperndarjen ne pikat e shitjes dhe shitjen. Pra ai nuk ka nevoje te ngre perqindjen e fitimit ne cdo hap te procesit por ai perkundrazi do ta ule ate qe te arrije te finalizoje nje cmim shume me te mire se konkurrenca e tij pa e ulur cilesine e produktit. Nese ti do te angazhosh tre ose kater kompani te ndryshme per cdo hap te procesit marxhimi i produkti eshte shume me i larte sepse per secilin hap secila kompani do te aplikoje nje perqindje me te larte fitimi keshtu qe ajo do te ndikoje dhe cmimin final qe konsumatori do te perballohet ne treg.

Leave a Reply

Formatting: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Other Entries

Rreth konsumerizem.com

konsumerizem.com eshte blog qe diskuton kryesisht tema rreth marketingut dhe sjelljes se konsumatorit. Artikujt (c) Gjergj Dollani.